گرامافون

گرامافون یا فونوگراف پرکاربردترین دستگاه برای پخش صدای ضبط‌ شده از دههٔ ۱۸۷۰ تا دههٔ ۱۹۸۰ میلادی بود. اواخر عصر ناصری به ایران آمد و آنرا در آن زمان دستگاه «حافظ الصوت» یا «حبس الصوت» می‌خواندند و می‌نوشتند

یک گرامافون با دستگاه‌های مدرن و مجهز کنونی بسیار متفاوت است. با این وجود از اصول فنی مشترکی پیروی می‌کنند، یعنی اصول ضبط کردن صدا همان است که در زمان ادیسون بود

گرامافون یا فونوگراف پرکاربردترین دستگاه برای پخش صدای ضبط ‌شده از دههٔ ۱۸۷۰ تا دههٔ ۱۹۸۰ میلادی بود. اواخر عصر ناصری به ایران آمد و آنرا در آن زمان دستگاه «حافظ الصوت» یا «حبس الصوت» می‌خواندند و می نوشتند

صدا، خواه از دهان انسان بر آید و خواه از آلات موسیقی، همه در هوا ارتعاش‌هایی پدید می‌آورند. برای ضبط صدا باید بتوان که آن ارتعاش‌ها را بر روی چیزی ثبت کرد

گرامافون یا فونوگراف وسیله ای است که برای تولید مجدد صداهایی که قبلا روی صفحاتی ضبط شده اند مورد استفاده قرار می گیرد. گرامافون به درستی نوازنده ی ثبت کننده نامیده می شود و صداهای مختلف را به منظور گوش دادن به آهنگ ها، خواندن شعر، گفتگو ها و مکالمات نمایشی و مواردی مشابه ثبت و ضبط می نماید. ایستگاه های رادیویی نیز از این وسیله برای ثبت کردن امواج رادیویی بهره می گیرند

گرامافون از زمان اختراعش در سال ۱۸۷۷ میلادی که با نام«فونوگراف» به بازار آمد، تا سر در آوردنش از ایران و رواج آن، سه دورۀ مشخص را طی کرده است

اول، دوره‌ای که مربوط به اواخر عهد ناصری است. در این دوران، دستگاه فونوگراف را «حافظ الصوت» و «حبس الصوت» گفته و نوشته‌اند. در این دوره، صدای ساز و آواز کسانی چون «برادران فراهانی»، «سماع حضور» و «نایب‌الدوله» ضبط و شنیده شده

دورۀ دوم از سال ۱۳۲۳ قمری شروع می‌شود که دوران حکومت «مظفرالدین شاه قاجار» است. در آن سال، شرکتی با نام «شرکت گرامافون و ماشین تحریر، با مسولیت محدود» که مدیریتش را شخصی به‌نام «ماکسیم پیک» به‌عهده داشته، در ایران شروع به فعالیت می‌کند. «ماکسیم پیک» که از قرار با زیر و بم ساختار حکومت، و هنجارهای جامعۀ ایرانی آشنایی داشته در اولین قدم، پنج صفحه از صدای شاه و وزیران طراز اول، و افراد دربار ضبط می‌کند که از آنها سه صفحه (صدای مظفرالدین‌شاه، اتابک اعظم و وزیر امور خارجه)، باقی مانده است

دوران سوم، مربوط به عهد پهلوی اول می‌شود که بیشتر، ضبط موسیقی بر روی صفحات، و به شکل دو روی صفحه، شروع و رایج شد

در سابقه و تاریخچۀ ورود دستگاه گرامافون به ایران، در جلد سوم از «تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم»، نوشتۀ ارزشمند «جعفر شهری»، که بیشتر به زندگی و کسب و کار مردم تهران در آن دوران پرداخته، می‌خوانیم

گرامافون‌سازی  یعنی تعمیر گرامافون، و این کار را در ابتدا ساعت‌سازها که با دنده و پیچ و فنر سر و کار داشتند، اختیار نمودند. کم‌کم به دیگران رسیده، تعمیرکاران چرخ خیاطی نیز در سطح دانش و عملی که فقط بتوانند آن‌را روغن‌کاری و بعضی قسمت‌هایش را باز و بسته و شکستگی فنرش را وصله و تعمیر کنند، به آن دست یافتند

گرامافون، از زمان مظفرالدین‌شاه به ایران راه پیدا کرد، و اول صدائی که در گرامافون ضبط و شنیده شده، صدای «مظفرالدین‌شاه قاجار» بود. اولین دستگاه گرامافونی که به ایران آوردند، در جلو قهوه‌خانه‌ای در شرق میدان «شمس‌العماره» به‌صدا درآمد

غرض از انتخاب آن محل برای عرضۀ آن، یکی این بود که مرکز شهر بود و همه جور آدم از آنجا تردد می‌کردند، و دیگر اینکه مقابل در «ارک دولتی» و «شمس العماره» بود و محل رفت و آمد وزرا و بزرگان و رجال، که صدای آن را شنیده، بلکه به صرافت خرید آن بیفتند

مهندسی هم از طرف کمپانی سازندۀ گرامافون پای دستگاه ایستاده بود و کارش این بود که سوزن، روی صفحه بگذارد و بردارد و سوزن یا صفحه را عوض کند و با ادا و اطوارهایی مردم را به‌سوی خود بکشد

تفاوت گرام و گرامافون چیست؟

خیلی عجیب است که هنوز بسیاری از افرادی که این دستگاه را می فروشند حتی فرق بین گرام و گرامافون را نمی دانند و بدتر خریدار این کالا نیز بدون هیچ اطلاعی از نوع این دستگاه به اشتباه خریدی نامطلوب می کند.قبل از توضیح این مطلب یک فلش بک به فروشندگان این دستگاه در دهه های قبل خواهم نمود هنگامی که این دستگاهای جدید بازار را قبضه نکرده بود

در آن زمان فروشندگان دستگاه قدیمی را بفروش می رساندن که عموما خود تعمیرکار نیز بودن یعنی شناخت کامل به دستگاه,تنظیم و نوع صفحه مصرفی .اما در زمان حال لوستر فروش ها و دکور فروش ها تخصصی به فروش این دستگاه های جدید چینی و هندی می پردازند که بیشتر شکل زیبا و تزئینی داشته.البته این بدین معنی نیست که خراب هست یا کار نمی کند.اما واقعا کیفیت دستگاه سونی اصل ژاپن با این دستگاه برابری می کند؟

گرامافون و گرام در کل یک سیستم را دنبال می کنند و قرارم نیست توضیح تخصصی خارج از وقت به عزیزان بگویم شما فقط بعنوان خریدار باید بدانید دستگاه گرامافون برقی است و نیاز به آمپلی فایر و باند دارد البته در نوع کیفی و جعبه ای این قطعات متصل است و در اندازه های بزرگتر طبقه طبقه می بایست متصل شود و می تواند قطعات دیگر چون نوار کاست,ریل,و رادیو داشته باشد و صفحه موسیقی در سه سایز چهل و پنج دور ,سی و سه دور و هفتاد و هشت در جنس پلاستیک عرضه می گردد

البته دستگاه‌های مدرن کنونی، ساختمانی مفصل و پیچیده دارند. از این رو، مثلاً می‌توانند «امواج صوتی» را به «جریان‌های برقی» تبدیل کنند. یعنی آن که به وسیله امواج نوسان دار صوتی، جریان‌های نوسان دارالکتریکی پدیدمی‌آورند. سپس این جریان را نیز تقویت کرده به آهن‌ربایی منتقل می‌کنند که سوزن ضبط، برسر آن وصل شده است

آن گاه سوزن بر روی یک صفحه مومی گردش و با انداختن شیارهایی، صدا را در آن ضبط می‌کند. اکنون، برای شنیدن همان صدایی که قبلاً بر روی صفحه پر شده، باید سوزنی را که در بازوی پیکاپ نصب گردیده، بر روی شیارهای صفحه عبور دهیم، تا بدین وسیله بر بلورهای درون «پیکاپ» فشار آورده، بلندگو را تحت تأثیر قرارمی‌دهند، و آن گاه ارتعاش‌هایی رادر هوا پدیدمی‌آورند که قادر می‌شویم صدای ضبط شده، را بشنویم

 

گروه برند برتر

http://www.berandbartar.com

نظرات کاربران

Your comment